یک صبحانه مختصر

این نقاشی از روی یک عکس سیاه و سفید ساخته شده است و من با سلیقه خودم رنگ عکس را کشف کردم و داستان نقاشی مربوط به صبحانه مختصری است که کشاورز از استراحت در کار لذت می برد.

شعر:
آدمی می نشیند روی زمین، در بیابانی از شن و سنگ،
یک سبد گنجینه های آنها را در خود جای می دهد، از سرزمینی که زمانی آنها را خانه می نامیدند،
قوری و لیوان و بیل ابزار تجارت و زندگی آنهاست.
آنها دم می کنند و می نوشند و حفاری می کنند تا از سختی و خشکی جان سالم به در ببرند.
رشته کوهی پشت سرشان خودنمایی می کند، یادگاری از گذشته شان، نقاشی قلعه ای بالای سرشان آویزان است، سرانجام رویایی از آینده شان،
این نقاشی یک عشایر است که در سراسر سرزمین سفر می کند،
داستانی از امید و سختی، که چشم و دست را می گیرد.